ไม่ได้อ่านหนังสือที่วางไม่ลงแบบนี้นานแล้ว หยุดยาวนี้หยิบมาอ่านรวดเดียวจบ แบบไม่คิดอะไรเพราะอยู่ในลิสต์ที่อยากอ่านแล้วดองไว้นานแล้ว
แต่เมื่อหยิบมาอ่านก็นั่นแหละด้วยตามสไตล์การเล่าเรื่องของ Chris Carter คือฉับไว เข้าประเด็น เหมาะกับคนใจร้อน แถมที่ชอบคือการคั่นแต่ละบทแบบสั้นๆ ถูกใจคนสมาธิสั้นมาก
แต่ที่ให้เลยอย่างแรกคือความโหดของผู้เสียชีวิตในเรื่อง เรียกว่าอวสานข้าวเย็น อ่านจบแล้วเหม่อนิดนึง ส่วนตัวคิดว่ามีภูมิต้านทานจากคดีแหวะๆมาพอสมควร แต่ด้วยการเล่ารายละเอียดที่เห็นภาพ... ชอบนะแต่ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้555
และการมีจุดหักมุมพอให้ตื่นเต้นเล็กน้อย ส่วนตัวแนะนำให้คนที่ชอบอ่านแนวสืบสวนควรเก็บเล่มนี้เข้าในลิสต์ด้วย👍
