อยู่เย็นเป็นศพ

กลางฤดูหนาวอันเย็นเยือก พญ.มอรา ไอเอิลส์ และกลุ่มเพื่อนเดินทางไปเล่นสกีที่รัฐไวโอมิง อุบัติเหตุบนถนนอันห่างไกลทำให้พวกเขาต้องเดินลึกเข้าไปกลางหุบเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ โชคดีที่เจอหมู่บ้านเล็ก ๆ อันเงียบสงบ ทุกคนโล่งใจที่ไม่ต้องกลัวว่าจะแข็งตายแล้ว... แต่เมื่อเดินใกล้เข้าไป ภาพที่เห็นกลับไม่เป็นอย่างที่คิด ซากสุนัขแข็งตายโดยไร้รอยแผล อาหารมื้อใหญ่ที่ยังไม่ถูกแตะ บ้านเรือนปราศจากผู้คน เหมือนทุกคนเร่งรีบหนีไปด้วยเหตุผลบางอย่าง ยิ่งเวลาผ่านไป มอรายิ่งสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากล ทั้งสายตาที่จับจ้องอยู่ในความมืด ประตูที่เปิดเอง รอยเท้าปริศนา และที่น่าขนลุกที่สุดคือรอยเลือดที่ลากลงมาตามขั้นบันได หมู่บ้านร้างแห่งนี้มีความลับดำมืดซุกซ่อนอยู่ ซึ่งหากย้อนเวลากลับไปได้ พวกเขาคงอยากแข็งตายกลางพายุหิมะมากกว่าจะได้ล่วงรู้ความลับที่ว่านี้