One Cup at a Time ชงรักให้หวานร้อย

"ถ้าครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นเหตุผลที่ทำให้ใครบางคนจากโลกนี้ไป ฉันจะยังมีสิทธิ์รักใครได้อีกหรือเปล่า?" คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวของพักตร์พิรามมานานหลายปี เธอเปิดร้านกาแฟเล็ก ๆ อยู่ข้างอาคารสำนักงานขนาดใหญ่ พบเจอผู้คนมากมายในแต่ละวัน ทว่าตลอดห้าปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครที่ทำให้หัวใจหวั่นไหวได้เลย อาจเป็นเพราะฝันร้ายที่ยังหลอกหลอนยามค่ำคืน หรืออาจเพราะความรู้สึกผิดที่ยังทำร้ายเธอซ้ำ ๆ ทำให้ไม่สามารถเริ่มต้นความรักครั้งใหม่ได้เสียที จนกระทั่งชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านกาแฟตอนเจ็ดโมงเช้า พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล... "ขอบคุณนะคะ" พักตร์พิรามกระซิบ "เรื่องอะไรอีก" ปรรนิกร์หัวเราะเบา ๆ "ที่ไม่พยายามซ่อมพริ้ง" ปรรนิกร์นิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะตอบ "ผมไม่คิดว่าคุณพัง" One Cup at a Time เพราะชีวิตอาจไม่ได้หวานทันที แต่ความรักจะทำให้ดีขึ้นทีละน้อย