ประชาธิปไตยใส่ชฎา

ภายใต้เกมการเมืองวัฒนธรรม “เสรีนิยม” ที่เมื่อข้ามผ่านมาสู่สังคมวัฒนธรรมไทย สิ่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนร่างแปลงกายเป็น “เสรีนิยมรอยัลลิสต์” ขณะที่ “ประชาธิปไตย” ก็ถูกแต่งองค์ทรงเครื่องเป็น “ประชาธิปไตยใส่ชฎา” เป็น “ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข”… ไม่เพียงเท่านั้นเกษียรยังวิเคราะห์ความย้อนแย้งในจุดยืนเรื่องประชาธิปไตยของชนชั้นกลางกระฎุมพีไทยที่น่าฉงน ไปจนถึงข้อเสนอมุมมองแบบลองพลิกหัวกลับหางเพื่ออธิบายระบอบการเมืองไทยในปัจจุบัน ที่ดูจะเปลี่ยนร่างแปลงกายไปจาก “ประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข” เกินไปเสียยิ่งกว่า “ประชาธิปไตยใส่ชฎา”!