เบี้ยรัก ๒

ตาราจี่ ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ นางรู้ว่าตนตกหลุมรัก พระหริศเป็นเจ้า ติดต่อกันมาถึงสามชาติ... แต่ก็ต้องคลาดกันทุกชาติไป มาชาตินี้...ไม่ว่าเขาจะอยากวิวาห์กับนางเพื่อเหตุใด หรือแค่คิดจะใช้นางเป็นเบี้ยหมากอันใดก็ตาม ทว่าเมื่อนางหวนกลับมาเกิดใหม่แล้วย่อมไม่ยอมซ้ำรอยทางเดิม นางตัดสินใจแล้วว่าจะวิวาห์กับเขา ใช้ชีวิตอย่างผาสุก แม้วังหลังแห่งนั้นจะเปรียบได้กับบ่ออสรพิษร้ายก็ตาม นางจะทำให้บรรดาพระภรรยาเจ้าขี้อิจฉาอกแตกตาย ขุนนางอำมาตย์ขี้ฉ้อพวกนั้น นางจะทำให้พวกเขาอกสั่นขวัญแขวนเจียนบ้าให้ได้ ก็ใครให้กษัตริย์ของพวกเขาปรารถนาในตัวนางกันเล่า ดังนั้นหลังจากนิ่งเงียบฟังพระบิดากับพระมารดาเกลี้ยกล่อมอยู่พักใหญ่ หญิงสาวก็ช้อนตามองผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง แล้วแสร้งส่งสายตาจนใจออกไป “ลูกเข้าใจแล้วเพคะ ว่ายิ่งลูกเกิดมาสูงส่งและสูงศักดิ์ปานใด ลูกก็ต้องตอบแทนคุณแผ่นดินแลราษฎรกลับไปให้เท่าเทียมกัน ดังนั้นไม่ว่าเขาจะดุดัน เหี้ยมเกรียม ไร้หัวจิตไร้หัวใจ น่าหวาดกลัวปานใด ลูกก็จะยอมเสียสละแทนน้องๆ ทุกคนแล้วเข้าพิธีวิวาห์เชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้เอง” หลังจากนั้นไม่นาน เรื่องที่นางจะไปเป็นพระวรมเหสีองค์ประกัน ก็ถูกวณิพก นักเล่านิทานนำไปแต่งเป็นกาพย์กลอนร้องเล่นกันทั่วเมือง พระหริศขอสุรางค์ นางกษัตริย์ เคียงคู่ข้างเสวยฉัตร บ่ห่อนห่าง