นิศากรตอนย่ำค่ำ

เพราะหน้าที่การงานและความ ‘แตกต่าง’ บางประการ อาจารย์มรรคผลจึงไม่คิดเรื่องหัวใจเลยกระทั่งสิบหมื่นก้าวเข้ามา เธอไม่ใช่สาวพิมพ์นิยม แต่ในสายตามรรคผล เธอน่ารัก มีอย่างที่ไหน เป็นแต่ ‘ดักลอบต้องหมั่นกู้’ หลังจากนั้นทำไม่เป็น... “ไม่ต้องแล้ว ปลาติดลอบแล้ว ก็เอาไปต้มยำทำแกงเสียสิ จะได้กิน” “โอ๊ย!” สาวเจ้ายกมือปิดหน้าแดงก่ำ “จารย์! พูดแบบนี้แสนคิดลึกนะ!” มรรคผลยอมให้เธอเกี้ยว แต่เขาจะบอกเธออย่างไรดีว่าช่วงนี้ เขากำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายของลูกศิษย์ ที่สำคัญ ต้นเหตุไม่ใช่คน แถมยังอันตรายอย่างยิ่งยวด เขาเป็นห่วง... “อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก แสนจะดูแลปกป้องอาจารย์เอง” “ฮื้อ นั่นมันบทพูดของผู้ชาย”