ด้ายแดงเคียงคู่

อ้ายซินเจวี๋ยหลัวปันจิน…ไม่ใคร่สังสรรค์ในงานรื่นเริง ไม่ชอบออกไปนอกเขตจวนบิดา ในสายตาของผู้คน นางช่างแปลกแยกแตกต่างจากท่านหญิงอื่นๆ เจ้าของนัยน์ตากลมใสดุจลูกแก้วราตรี มีความลับที่ยากจะบอกแก่ผู้ใด แต่ในเมื่อออกเรือนแล้วอย่างนี้ หากเอาแต่ทำอะไรลับหลัง ความสัมพันธ์สามีภรรยาคงไม่พ้นเกิดช่องว่าง หญิงสาวบอบบางจำต้องกัดฟัน “ลู่ฉิน…ข้าสามารถมองเห็นวิญญาณคนตาย!!”