โปรดปราณ

บารมีเจอประดุจปราณในค่ำคืนหนึ่ง เขาคิดว่าเธอกำลังจะฆ่าตัวตาย จึงรับเธอกลับมาไว้ที่ห้อง ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่รู้ว่าเธอไปเจอเรื่องอะไรมา แต่หลังจากนั้นเขาก็ได้รู้อยู่อย่างหนึ่งว่า เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ แล้วเธอก็หายไปจากชีวิตของเขา จนกระทั่งบังเอิญเจอเธออีกครั้งในอีกสองเดือนต่อมา... “อะ...ว่ามา ชวนผมมาแสดงว่าอยากเล่า หรือแค่อยากเหล้า เอาไง” คชินทร์เล่นคำ เลิกคิ้วถาม “กูทำผู้หญิงท้อง” “แค่ก!” คนถามสำลักเหล้าที่กำลังเข้าปาก “เขาบอกว่าไม่ใช่ แต่กูมั่นใจว่าลูกกู ถ้าเขาไม่ยอมรับ ก็คงต้องตรวจ” “เขาไม่ให้พี่รับผิดชอบ ไม่ดีเหรอ พี่ก็ไม่ได้อยากมีลูกไม่ใช่หรือไง” คชินทร์ลองใจ “แต่นั่นลูกกูไง จะให้ปล่อยไปได้ยังไง” บารมีนิ่วหน้าเมื่อคิดว่าเธอกับลูกจะใช้ชีวิตอยู่กันอย่างไร “สวยไหม แม่เด็กอะ” คชินทร์ถามยิ้ม ๆ เอียงคอรอฟังคำตอบ บารมีผงกศีรษะก่อนจะตอบ “สวยเลยแหละ หุ่นงี้...” เขาชะงักแล้วเม้มปาก อยู่ดี ๆ ก็ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอน่าปรารถนาขนาดไหน “มิน่า...พี่ดูอยากรับผิดชอบเขาขนาดนี้ ไม่ได้หวังแค่ลูกมั้ง” คชินทร์กระเซ้า หรี่ตามองพี่ชายต่างสายเลือดอย่างรู้ทัน